Momenteel coach ik studenten bij hun projectpresentaties. Ze moeten in groepen een ontwerp maken en dat vervolgens mondeling verantwoorden. Erg leuk om te doen en ook heel bevredigend om te zien dat iedereen zoveel progressie maakt in de vereiste communicatieve vaardigheden.

Behalve dan de twee verboden zinnen, die dit keer hardnekkiger blijken dan ik me van voorgaande keren herinner. Zo is het not done om te beginnen met 'Ik ga wat vertellen over' en ook mag er absoluut niet afgesloten worden met 'En dit was mijn presentatie'. Dat is misschien nog geoorloofd in het basisonderwijs, maar als je rond de twintig bent, is dat natuurlijk geen gehoor meer.

Hoe het ook zij, we zijn nu al vier weken bezig en die zinnen krijg ik er maar niet uit. Nu realiseer ik me ineens dat ik, anders dan vorige jaren, heel expliciet op het beoordelingsformulier heb gezet welke zinnen absoluut verboden zijn. Zou hier sprake zijn van het reboundeffect? Dat betekent zoveel als: het tegenovergestelde bereiken van wat je eigenlijk wilt. Neem je je voor om niet meer zoveel aan chocola te denken? Geheid dat je die reep niet kunt laten liggen. Vind je dat het nu maar eens uit moet zijn met treuren om je ex? Grote kans dat je je nog beroerder voelt. Mag je bepaalde zinnen absoluut niet uitspreken van je docent? Juist. Het reboundeffect dus.

En dit was mijn blogje van vandaag. Dank voor uw aandacht.